Agnieszka Łyp Chmielewska

adwokat

Z zawodu jestem prawnikiem, a z pasji hodowcą, czynnym zawodnikiem agility, miłośnikiem rasy corgi. Kancelarię adwokacką prowadzę w Dąbrowie Górniczej przy ul. Sienkiewicza 14...
[Więcej >>>]

Skontaktuj się +48 799 030 205

Współwłasność psa cz. 2

Agnieszka Łyp-Chmielewska04 stycznia 2019Komentarze (0)

Z wcześniejszego wpisu mogłeś się dowiedzieć, Drogi Czytelniku, czym w ogóle jest współwłasność oraz okoliczności w jakich znajomość zasad współwłasności może być Ci potrzebna. Jeśli nie czytałeś to zapraszam Współwłasność psa cz. 1

W dzisiejszym poście przedstawie kilka zalet współwłasności psa oraz przykładowych zapisów umowy.

Sprzedaż udziałów przez hodowcę

Po uważnym przeczytaniu wcześniejszego wpisu wiesz już, że każdy ze współwłaścicieli ma określony udział w danej rzeczy. Kodeks cywilny wprowadza domniemanie równości udziałów. Współwłaściciele mogą jednak określić w sposób odmienny swoje udziału, ale zawsze tak, aby łączna suma udziałów była równa 100.

Przykład:

W naszej hodowli rodzi się miot. Jako hodowca posiadamy 100% udziałów w każdym ze szczeniaków. Dlatego też na rzecz zbywcy możemy przekazać określoną część udziałów. Dla przykładu można zbyć 20% udziałów jak i 80% udziałów.

Nabycie określonej liczny udziałów przez nabywcę następuje, tak jak przy zwykłej umowie sprzedaży, za określoną z góry kwotę, czyli cenę. Przykładowe postanowienie umowy:

„Nabywca nabywa 70% udziałów własności psa określonego w paragrafie 1 umowy za cenę …………”

lub

„Strony zgodnie ustaliły, że nabycie 70% udziałów w przedmiocie umowy następuje za cenę …………”

Tym samym doszło do zbycia części udziałów. Od chwili podpisania umowy i zapłaty ceny nasz piesek posiada dwójkę właścicieli. Co ważne – w postach z cyklu współwłasność psa przedstawiam regulację wynikającą z Kodeksu Cywilnego jako prawa powszechnie obowiązującego, z pominięciem odrębnych regulacji wynikających z Regulaminu ZKwP.

Zasady wykonywania prawa współwłasności

Kodeks cywilny w art. 205 i następnych określa sposób korzystania z rzeczy wspólnej. Najważniejszym postanowieniem kodeksowym w tym zakresie jest uprawnienie do współposiadania oraz do korzystania z rzeczy wspólnej przez każdego ze współwłaścicieli. Przepis ten daje hodowcom możliwość do szerokiego zabezpieczeniach swoich interesów hodowlanych.

Przykład:

W miocie rodzi się przecudowny piesek, ale nie mamy możliwości go zostawić u siebie z uwagi na warunki lokalowe. Na horyzoncie pojawia się super rodzina, która zainteresowana jest szczeniaczkiem. Nasz biedny hodowca nie wie co ma zrobić, ponieważ z jednej strony chce mieć psa w swojej hodowli jako reproduktora a z drugiej obawia się sprzedaży psa, który mógłby być wykorzystywany sprzecznie z jego intencjami.

Właśnie w takiej sytuacji z pomocą przychodzi współwłasność. Nasz bohater może zbyć udziały we własności szczeniaczka i w porozumieniu umownym z nabywcą określić sposób jego wykorzystywania, utrzymania oraz rozwoju.

Przykładowe postanowienia umowy współwłasności w zakresie korzystania i posiadania psa:

Strony umowy zgodnie ustaliły, że przedmiot umowy na stałe będzie przebywała w każdym miejscu zamieszkania Nabywcy —> przykładowe postanowienie w sprawie miejsca pobytu psa

Strony umowy zgodnie ustaliły, że Hodowca będzie miał prawo wyłącznego decydowania o czasie krycia przedmiotowej suki —-> przykładowe określenie uprawnień hodowcy w umowie

Strony zgodnie ustaliły, że współwłaściciele będą wspólnie decydować o uczestnictwie psa w wystawach.

Tego typu postanowień umownych można wyliczać w nieskończoność, w zależności od wyobraźni, oczekiwań i potrzeb hodowcy. Nie wolno jednak zapomnieć o uregulowaniu następujących kwestii:

  • przeznaczenia psa,
  • zasad sprawowania opieki,
  • zasad dotyczących krycia, miotów, udziałów w wystawach itp,
  • prawa pierwokupu udziału,
  • wprowadzenia zakazu zniesienia współwłasności na okres lat 5,
  • określenia uprawnień hodowlanych.

Miot i opieka weterynaryjna, czyli jak uregulować przychody i wydatki

Według naszego przykładu, hodowcy zależało aby zatrzymać psa w celu hodowlanym – pies reproduktor. Z każdym psem hodowlanym związane są zarówno wydatki jak i przychody. W umowie współwłasności należy to w sposób prawidłowy uregulować. Jeśli hodowca w trakcie konstruowania umowy pominie ten aspekt z pomocą przyjdzie mu kodeks cywilny (art. 207) wprowadzając zasadę, że pożytki i inne przychody z rzeczy przypadają współwłaścicielom w stosunku do ich udziałów, w takim samym stopniu ponszą oni wydatki związane z rzeczą.

Dlatego też nie można pominąć w umowie zasady ponoszenia kosztów wychowania, opieki oraz leczenia psa. Oczywiście współwłaściciele mogą w dowolny sposób uregulować powyższe koszty.

Przykład:

Strony zgodnie postanowiły, że wyłącznie Nabywca będzie ponosił wydatki związane z codziennym utrzymaniem psa, tj. wydatki na wyżywienie, pielęgnację oraz podstawową opiekę weterynaryjną.

albo

Strony zgodnie postanowiły, że Nabywca ponosić będzie koszty związane z codziennym utrzymaniem psa, a wyłącznie Hodowca będzie ponosił koszty udziału psa w wystawach, w tym koszty przygotowania psa do wystawy.

lub

Strony zgodnie postanowiły, że Nabywca ponosić będzie koszty podstawowej opieki weterynaryjnej, natomiast w przypadku konieczności przeprowadzenia zabiegów lub operacji koszty te ponoszą wspólnie Hodowca oraz Nabywca w stosunku 40% do 60%.

Kolejną ważną kwestią jest uregulowanie pomiędzy hodowcą a nabywcą kwestii krycia lub miotu.

Ponownie może to być ustalone w sposób dowolny pomiędzy stronami. W mojej ocenie nie można jednak zapomnieć o następujących kwestiach:

  1. miejscu przebywania suki w okresie ciąży oraz miejsce wychowywania szczeniąt,
  2. sposób wyboru psa reproduktora czy suki do krycia,
  3. sposób rozliczenia się z drugim współwłaścicielem za miot oraz krycie,
  4. ilość miotów,
  5. ustalenia odnośnie przydomku hodowlanego.

W kolejnym wpisie z tego cyklu postaram się zamieścić więcej porad praktycznych oraz zestawienie plusów i minusów współwłasności.

Wszystkim życzymy udanego weekendu 🙂

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 799 030 205
e-mail: kancelaria-kynologiczna@adwokatdabrowa.eu

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Wyrażając swoją opinię w powyższym formularzu wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Kancelaria Prawa Kynologicznego Adwokat Agnieszka Łyp-Chmielewska Twoich danych osobowych w celach ekspozycji treści komentarza zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w Polityce Prywatności

Administratorem danych osobowych jest Kancelaria Prawa Kynologicznego Adwokat Agnieszka Łyp-Chmielewska z siedzibą w Dąbrowie Górniczej.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem kancelaria-kynologiczna@adwokatdabrowa.eu.

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności. W sprawach spornych przysługuje Tobie prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: